Y.Ö.Politika-Deniz Gunduzî kitabêke bi namey “Kirmanca dil dersleri” (Dersê ziwanî yê kirmanckî) vet. Kitabo ke qeydbî dersdayîney kirmanckî (zazakî) hamey hedrekerdin Weşanê Vate ra veciya. Ma kitab û meselay zazakî sero bi Gunduzî dir sohbet kerd...
Ma hevpeyvîney xo bi zazakî
bikerê...
Temam, xora ez jî wina wazena.
Na xebata nuştişê nê kitabî
kînga hamî to vîr, to kînge
dest pê kerd?
Ez hîkayeyê ci vacî: Heta 1995 min
kitabê tirkî wendêne. Na serre de min
kitabêde kurmancî dî, ez kêfweş
bîya. Min nizanêne bi kurmancî
jî yena nuştişî yan ne... Ez rey-rey
agêrayêne kurmancî mi wendêne.
1996 de wexto ke ez Îzmîr de
temsîlkarê Komal bîya Nevzat
Sagniçê rehmetî ûca
dersê kurmancî day ma. Wina-wina ez
kurmanckî mûsnaya. O çax mi va,
kurmancî yeno nuştişî herhal zazakî
jî yeno nuştişî. Aye ra pey min dest pê
kerd zazakî ser o xebetîyaya. O
çaxî dersê ke rehmetî
Sagniçî dêne ma, mi
açarnêne zazakî.
Sagniçî gramerê pîyê
xo ser o dersî dêne ma, halbûkî
kurdan pêro gramerê Bedirxanî
qebûl kerdo, ma na yewe nêzanêne. O mi
rê xirab bî, semedo ke ez newe gramerêke
mûsaya, dima ra reyna ez gramerê
Bedirxanî ser o xebetîyaya, newe ra ez
mûsaya.
1996 bî mi dest bi nuştişê romanê
kirmanckî (zazakî) kerd, serra 2000'î
bî mi roman çap kerd. Tabî wexto ke ez
roman ser o xebetîya mi cad kerdêne ke ez
nuştişê zazakî bimûsa. Taye
xebatî bî labelê yew kitabê
dersê ihtîyacode pil bî. Uca ra mi fam
kerd ke ma rê yew kitabê derse lazim o. Bado
vera-vera ez ser o xebetîyaya û na xebate şeş
serrî ramit.
Zey rêbazey dersa to kamcê rêbaz
xo rê esas girot?
Ez vacî; hetê pedegojî ra ez zaf
çî nêzanena. Sey metodê xo, mi
ê tekstanê Nevzat Sagniçî
û biney jî kitabê Baran Rizgarî
ra îstîfade kerd. Xora Kitab de taye
babetî estê ke heta ewro kes ser o
nêvineto û sey teorî newe ameyê
nuştene. O sebeb ra çimeyê xo çin o.
Semedo ke ziwan newe-newe yeno nuştiş û zaf tay
merdimî nusenê, nuştiş de beşan ser o
cîyabîyayîş hîna
nevirazîyo. Ma rê zaf çî lazim
ê û ma dest erzenê zaf cayan.
Rewşê ma kurdan nika wina yo, gere ma naye qebûl
bikerê. Tabî na xebatê seba babeta
winayine gama verênan ra yew game ya ke ameya eştene.
To dersey kirmanckî (zazakî) dayne,
nê dersî jî to rê bî
temel?
Belê, belê. Ma qisey bikerê, o
çîyode muhîm o. No kitab serê
mase de nêbîyo hadire. Şeş serrî
dewamî mi dersî dayêne. 1999'de mi Enqera
de ders dayî, dima ra mi NÇM'de, dernegan de,
cayanê cîya-cîyayan de mi dersî
dayî. Nê dersan de kitabêke derse lazim
bî, mi hadire kerd. To halê nê
kitabî yê verênî
bivînê to nas nekenî, qe
eleqeyê xo nê ra çin o. Halo
verên fekê yew mintiqa de bîbî
hadire, dima ra mi her rast kerd û mi fekê heme
mintiqayanê kirmanckî girewt dest. Newe ra nuşt. No
seba kitabî yew avantaj o. Yanê ma
şînê vaje, no kitab notê dersê
ke mi heta ewro dayê pêserkerdişê
înan ra hadire bîyo. Seba ke bi no hewa hadire
bîyo hete metodoloji ra jî yew sewîyeya
xo esta.
Kirmanckî de problemêke winayîn
esto; Her peyvêke her herêmeke de tewir-tewir yeno
vatişî. To no problem çawey hel kerd?
1996 ra nat Xebata Gruba Vateyî kirmanckî ser o
gurîyena. Xebata Gruba Vateyî kirmancanê
mintiqayanê cîya-cîyan ra ameya
pêser. Yanî ê yê ke bi
kirmanckî nusenê ameyê têhet
û derdê înan zî
standardizekerdişê kirmanckî yo. Înan
mesafeyke girewto. Kilavuzê îmla nuşto bi
kirmanckî, ferhengêke zazakî viraşto, di
serrî de rey zî na xebata ferhengê
standardîzebîyayî kenê
hîra û newe ra çap kenê. Reyna
qerarê ke kombîyayişan de yenê
girewtêne Kovara Vate de tadbiq benê. Na Grube
xebata standardîzekerdişê zazakî de
nê di metodan ser o xebetîna. Mavajî yew
çekuye gore mintiqayan tewir-tewir yena vatene
labelê kokê çekûye yew o.
Nê çekûyanê
winasîyan de ma ewnenê kamcîn varyant zaf
yeno xebetnayişî, lehçayanê
bînanê kurdî de senî yena
vatene û hetê etîmolojî ra
eslê xo çi yo? Sey numune
çekûya morcela davist vatişê xo
estê. Înan ra 'morcela' hamey
weçînayene. No yew, yew jî,
kokê çekuye cîya-cîya yo,
tayê mintiqayan de vanê
“pî”, tayê vanê
“pêr”, taye vanê
“babî” filan, nê
çekuyanê winasîyan de ma pêro
çekuyî qebûl kerdê. Mi
jî na xebata xo gorê qeraranê Xebata
Gruba Vateyî viraşte. Çekuyê ke yan
jî meseleyê îmlayê ke
hîna ser o birrê cinêdîya
înan de jî mi goreyê
prensîbanê na grube yew rayîr nayo xo
ver. Tayê babetan de mi tercihê
bînî jî musnayê û
tercîyê xo nawito.
Vernî xebatanê to, xebatanê zey
Heyder Diljenî filan bîbî... To hawna
yînan ra jî?
Xebatanê gramerî de kitabê Celadet
Elî Bedirxanî ra mi îstîfade
kerd. Xora çi kurmanckî û çi
kirmanckî hetê giramerî ra zaf ferq
nêkenê. Yê zazakî de mi ewna
kitabê Çekoyî
"Rêzdarê Dimilkî" ra, Gramemerê
Mûnzûr Çemî ra,
nuşteyê ke Kovara Vate de gramerî ser o
vecîyayê mi ewna înan ra. Xora
zazakî de gramerî ser o zaf kitabî
çin ê. Sewbîna mesela ferhengê
zazakî heta nika 7 hebî çap
bî, min ewna înan ra jî.
Vatinêke winayîn esto; Vanê wa
her zaravay ma mîyanê xo de bibo standarde.
Kurmancî de na henî bîya.
Zazakî çiqa standard a?
Na xebata ke ma ramenê, heta ewro mi
nêdîyo ke mîyanê kurdan de
xebatêka winayîne esta, dewam kerdo, yan
jî bîya. Xisûsîyetê
na Xebata Gruba Vateyî a ya ke yew xebata
demokratîk a, her mintiqa ra merdimî tey
estê û meseley bi munaqaşeyan, bi
fikirdayîyiş û fikir girewtişan hal benê
û xebate bi metodeko îlmî ramena. Na
xebate yew metod mûsena ma ke ma gere meselayanê xo
yê ziwanî çitur hal bike...
Kurmanckî û zazakî tîya de ferq
esto. Kurmanckî wextê xo de Celadet
Bedirxanî bi latînî nuşto,
herêma Botanî esas girewta. Rolê xebata
ey yo tarîxî esto, wina ameya qebûlkerdiş
û kurmancî xebata ey ser o standard qebûl
bîya. Xora xebata xo de ma jî nê
xebatê Celadet Bedirxanî bingê
gênê. Senî ke tirkan tirkîya
Stenbolî sey tirkîya standarde
qebûlkerda, yê kurmancî jî
yê Botanî ameya qebûlkerdene. Nika
kurmanckî de tenê problemê mendo,
mavacê torîkî bo, çi
fekê bînî bê, yê
fekanê xo ra mird nêbîyê,
newe-newe problemê fekan vecîno, la tabî
no problemo gird nîyo. La kirmanckî
(zazakî) tam tersê ci yo. Kirmanckî newe
ama nuştene. Kirmanckî bi hewayo modern na 30 serr a yena
nuştene. Her merdim sey ziwanê dewa xo nusneno. Wina
merdimî estê ke seba zazakîya dewa xo
alfabe nusneno. Yanî nuştiş û wendiş de yew kaos
esto. No yew problem gird o. Ti boyne vîst nameyê
hargûşî estê. Wina bo,
mintiqayî yewbînî ra fam
nêkenê. Çewlîg
Dêrsim ra, Dêrsim Çewlîg ra
fam nêkeno. Varto nêzana kamî ra fam
nêkeno. Xora nê
îhtîyacî ra na grube ameya
pêser. Na grube her serrê di rey yena
pêser û nê maseleyan munaqeşe kena,
qeraran gêna.
Na grube kena ke kirmanckî standard bikera. Gere heme
dîyalektî (zaravay) standard bibê. Mesela
mîyanê dîyalektanê
kurdî de zafî çekuyî ortax
ê. Eke mîyonê lehçeyan de yew
însîyatifo sey
însîyatîfe ma bibo şîno
nê çekuyan tespît biko û gore
ey birre cidayo. O wext dîyalektî yewbîn
ra vera-vera benê nezdî. Xora ma xebata xo de
ê dîyalektanê bînan
jî no sebeb ra gênê
çimanê vo ver. Sewbîna hetê
termînolojî ra jî ma
şînî wina bike. Çimkî
termînolojî çîyode newe yo,
ê kurdan newe mahkemey xo benê, newe cuyê
(jîyana) înan virazîyêna, naye
ser o jî gere termînoloji heme zaravayan de
şirîk bo. Ma yê jî dîqet
kenê. Wexto ma çekûyanê
termînolojîk
weçînenê ma ewnenê
kirmanckîya cêrî (sorankî)
senîn vato, kurmanckî senîn vato,
gorankî senîn vato? La ez bawer nêkena ke
kesê ke kurmanckî yan jî
sorankî ser o gurîyenê derdê
înano winayîn bibo. Mesela par Dîyarbekir
de konferansê ziwanê kurdkî
bîbî. Beşdarî
standardîzekerdişê kurdkî ser o vinetene.
Dîyar bî ke hay înan na xebata ma ra
çin bî. Bibîyêne ka
înan bizanitêne ke meseleyê ke ey ser o
munaqaşe kenê no des serrî yo ma bi no
hewayî hal kenê. Yanî vatişê mi
o yo ke ganî pede-pede dîyalektî bi no
hewa şîweyanê xo standardîze bike yew
û dîyalektî çiqas ke mumkun o
bi no hewa mîyanê xo de standardîze bibe
dide…
Ez sey rêbaz zana grubey şima di çi
sewîyede wa, la min waşt ez nê
bimûsî: Zazakî nika di kamco
sewîyey (astey) standardî de wa?
Ez wina vacî: Çî ke rojane
lezê xo esto ma înan bi lez standard
kenê. Mesela hetê termînolojî
ra ez behs bikerî, heta ewro
termînolojîyê
sîyasetî,
termînolojîyê hiqûqî
û ê matematîkî
çîyê winasî ma
standardîze kerdî. Mesela no kombîyayişo
ke vîyard ma cilan ser o vindertî. Çi
zana, derzî ra bigirî heta la, mavajî
gomleka çi ya çîyanê
winasîyan ser o ma vinderdî. Ez eşkena
vacî çîyê ke lezê xo
bîyo ma kerdê standardî.
Baş o. Di kirmanckî de en zaf kamco tewir, het raver
şîyo? Ma vacê matemakîk, hiqûq,
şiîr, hîkayey...
Matematîk xora çin o, ê ma ca
verdê. Hetê îlmî ra sey makale
taye babetan ser o ameyo nuştene. Labelê heta ewro sey maqale
yan jî cerebnayîş kitab çap
nêbîyo. Balkêş o kirmanckî de
zafî hîkaye raver şîyo. Ez
nêzana çirê, labelê
hetê nuştişê hîkayan de zazay baş
ê. Ez eşkena wina vacî heme mintiqan ra
embazî nusnenê, hîkayey înan
weş û baş ê. Roman heta ewro zaf
nênusîyê. Hetê
şiîrî ra jî zaf, kirmanckî de
jî kurmanckî de jî
şiîrî zaf yenê nuştene. Kurdê
ma vanê qey nuştişê şiîran hîna
rehet o! Şiîrî zaf ê, sey kitab
şiîrî zaf ameyê çapkerdene
labelê sewîyeya nînan nizm a. Tena
çend numuneyê başî estê.
Labelê hîkayeyî ke amê nuştiş
ez eşkena vacî ke ê zafînan
sewîyeya xo baş a.
Ti zanê dinya de zehfê ziwanan
talûke de yê. Kurdî bi xo
talûke de wa. Di mîyanê kurdî
de zazakî çiqas talûke de wa? Ti
vernî zazakî senîn
vînenê?
Ez eşkena vacî kurmancî û
kirmanckîya cêrî
(soranîkî) xo xelesnayo. Esas zazakî
jî xo xelesnayo. Na bawerîya min a, yanî
îlmî çîyê
nîyo. Avantajê kurmanckî o yo ke her
parçeyê Kurdîstanî de yeno
qiseykerdene. Zazakî û gorankî wina
nîyê. Goreyê mi nika gorankî
zaf talûke de yo. No biney dej dano zerrey
însanî.
Tîya mîyanê xoverdayişê
rizgarî kurdan de wexto ti vanê ez kurd a,
vanê qey to kurmanc a. Başur de jî naye seba
soranan ma şînê vajê. Ê
jî kurd tena xo hesabnenê. Vanitêke wina
şaş esto. Ma mîyanê sazîyan de
nê zaf qisey kenê. Zazay jî kurd
ê. No yew het ra zor dano ma. Yew jî
dezavantajê kirmanckî estê: 1-
Nifûsê xo şenik o, 2- Yew parçey
Kurdistan de yeno qalkerdiş, 3- Sînor de yo,
sînorê tirkan de yo. Sîwas ra
bigî heta Xarpêt û uca ra cêr
sînor de yo. No jî dezajantaj o. Mesela
Hekarî û Dîyarbekir
nêbenê yew. Çiqas ke ti hetê
rojawanî ser şorê ti vînenî ke
texrîbat hîna beno zîyade.
Çîna jî zazakî
mîyanê xebatanê kurdan de sey
kurdkî nîyama famkerdene.
Teorîyê esto, vanê, "dîyalekta
ke artêşê (ordîyê) ci bibo a
dîyalekte bena ziwan." Ez eşkena vacî
artêşê, quwetekê kurmanckî
esta. Yê sorankî jî esta. Hetê
sîyasî ra jî quwetê
kurmancî jî soranî jî esto. La
yê zazakî û yê
gorankî çin o. Tabî no yew proplemo gird
o. Eke ver mero girewtene beno yew proplemo gird.
Mîyanê hereketanê kurdan de bi hezaran
zazayî û goranî estê. Na mesela
ser o kurdan re yew fikirîyayişo demokratik lazim o.
Senî ke mi verî jî qalê ci kerd
yew însîyatîf lazimo ke nê
proplemanê dîyelaktan hal bikero. Tabî bi
hewayê “Bismarkî” ne helbet.
Kurdan rê yew metodo demokratik lazim o. Kurdî
şîne nê meseleyan bi hewaye birayîye hal
bike û sewbîna mîletan rê
jî bibê nimune. Xora nê serranê
peyenan de jî kurdî nê meseleyan de wina
rayîr gênê û no jî
hêvîye dano merdimî.
Hevpeyvîn: Cemil Oguz
20.10.2006