Fermandarê Biryargeha Navendî ya HPG'ê Nûredîn Sofî ji bo sala 2010'an diyar kir ku hêz û derfetên wan ji her demê zêdetir e û bi tecrûbeya bi dehan salan dê li nirxên gelê kurd xwedî derkevin û bi her awayî mezintir bibin
* Sala 2009'an ji bo HPG'ê çawa çû?

Ez berî her tiştî hêvî û daxwaz dikim ku sala 2010'an ji bo Rêber Apo bibe sala azadiyê. Sersala nû di serî de li Rêberê Gelê Kurd Rêber Apo û li hemû gelê me pîroz be. Em salekê li paş xwe dihêlin. Sala 2009'an ji bo gelê kurd salek pir pir tijî derbas bû. Di vê salê de hêviyên gelê kurd pir zêde bûn. Di 10'emîn kongreya PKK'ê û 7'emin kongreya PAJK'ê de ji bo azadiya Rêber Apo biryar hatibûn dayîn. Li ser vê bingehê me sala 2009'an ji bo Rêber Apo wekî sala azadiyê bi nav kiribû. Wekî tê zanîn Rêber Apo 10 sal in li Zîndana Îmraliyê bi tena serê xwe di hucreya yek kesî de li dijî êrîşên fîzîkî û psîkolojîk têkoşîneke pir dijwar meşand. Rêber Apo, li dijî tecrîdê berxwedanek bêhempa meşand. Em wekî gel û tevgêrê tu carî vê pêkanîna li dijî Rêber Apo qebûl nakin. Ne pêkan e em vê yekê qebûl bikin. Ji ber vê yekê di sala 2009'an de ji bo azadiya Rêber Apo biryar hate standin. Me Hêzên Parastina Gel (HPG) ji bo em bigihêjin vê armancê me xwe bi rêxistin kir.

Par di van deman de me civîna fireh ya Konseya leşkerî ya HPG'ê pêk anîbû. Me di vê civînê de plansaziya sala 2009'an çêkiribû. Li gorî vê planê, di nava HPG'ê de dîsa plansazî pêk hatibû. Piştî hemleya 1'ê Hêzîranê di xeta Parastina Rewa de HPG di azmûnek girîng re derbas bûbû. Di şexsê hevalên Adil, Gulbahar, Nuda, Kurtay, Sîdar û dîsa di şexsiyeta bi dehan şehîdên 1'ê Hezîranê de HPG bû xwediyê pratîkek serkeftî. HPG'ê hêza xwe nîşanî hemû cîhanê da û diyar kir ku HPG hêzeke serkeftî û bi rêxistin e. Da xuyakirin ku her tim xwe nû dike û tu carî têk naçe. Ligel hemû êrîşên dewleta tirk, ligel dîplomasiya Tirkiye û Amerîkayê û dîsa ligel hemû teknîk û teknolojiya di destê Tirkiyeyê de di nava şert û mercên zivistanê yê dijwar de bi balafirên şer ên teknolojiya pêşketî li dijî gerîla şer kir.

Di du salên borî de dewleta tirk gelek êrîşên dijwar pêk anîn. Lê ligel têkoşîn û berxwedana gerîla û pêşengiya hevalê Adil de bi berxwedanek mezin di xeta berxwedana Oramar û Zapê de bersiv da êrîşê dewleta tirk. Dîsa li dijî êrîşa Tevzan a Erziromê, di çalakiya Hezan a Amedê de, di êrîşa Pulumur a Dêrsimê de û gelek êrîşên din de hêzên me yên gerîla bi berwedaneke bêhempa bersîv da dewleta tirk. Di van êrîşan de HPG'ê diyar kir ku êrîşên dewletê çi dibin bila bibin gerîla têk naçe.

Çima? Ji ber ku HPG li ser bingehê felsefeya Rêber Apo de bûye hêza fedaî. Di vê çarçoveyê de xwe perwerde kiriye. Dîsa bi hêza şehîdan xwe kiriye hêz û xwedî îrade. HPG'ê di berxwedanên xwe de diyar kir ku êdî bûye hêzeke pir mezin ku têk naçe.

Ligel hemû van êrîşan pir aşkera xuya bû ku di van êrîşan de a têk çû dewleta tirk e. Hemû çapemeniya cîhanê jî nîşan da ku dewleta tirk di êrîşa Zapê de darbeyek mezin xwar û têk çû. Dewleta tirk ji ber di qada leşkerî de darbe xwar, di qada derûnî jî kaosek çêbû. Em wekî HPG'ê ji vê kaosa Tirkiyeyê ne pir kêfxweş in. Di serî de jî me got armanc û peyvirên me yên pir mezin hebûn. Peyvira me ya bingehîn Azadiya Rêber Apo û gelê me bû. Me ev peyvira xwe baş bi cih neanî. Ev peyvir hîn li pêş me sekinîne. Her çiqas HPG'ê performans û serkeftinek baş nîşan dabe jî, armanca ku me dixwest me bi dest nexist. Ji bo em van astengên li pêşiya xwe rakin û gêrîlayên hemdem biafirînin, ji bo li gorî pîvanên gerîlatiyê tevbigerin û her tim serkeftîbin, her wiha ji bo em bibin temînata azadiya Rêberê Gelê Kurd Rêber Apo û gelê kurd, divê em xwe dîsa di ber çavan re derbas bikin. Ji ber vê yekê di civîna par de HPG'ê dîsa biryara xwe ji nû ve ava bike da. Ji bo jiyandina vê biryarê jî ev 12 meh in HPG di nava hewildanan de ye. Di qada hakîmiyeta teknîkê, şerê serkeftî û qada fermandariyê de me perwerdehî dîtin. Di akademiyên M. Korkmaz, Ş. Berîtan û H. Karer de HPG'ê di avakirina nexşeriya nû de perwerdehiyên serkeftî dîtin.

Li gel biryara sala 2009'an a bêçalakiyê operasyonên li dijî gerîlla dom kirin. Hûn vê biryarê çawa dinirxînin?

Wekî tê zanîn îsal di hilbijartina 29'ê Adarê de piştî gelê kurd serkeftina îradeyê di dest xist, Rêberê Gelê Kurd Rêber Apo diyar kir ku pêvajoyek nû dest pê kiriye. Li gorî vê pêvajo û serdemê hêza me ya gerîla biryara bêçalakîtiyê da. Me, di serdema ku em xwedî hêz bûn û me dikarîbû li gelek qadan çalakiyên mezin pêk bianiyana ev biryar da. Ji ber ku Rêberê me bi boneya pêşketina aştiyê û çareseriya pirsgirêka kurd a demokratîk israr kir, dîsa ji ber  serkeftina DTP'ê ya di hilbijartinê de pêvayonek nû dest pê kir. Me wekî HPG'ê ji hilbijartina 29'ê Adarê heta niha bi cidiyetek mezin û dîsîplînekê ev biryar xist jiyanê. Li hin qadan jî ji ber operasyonên dijwar ji neçarî me çalakiyên berxwedanê pêk anîn. Di van deman de hevalên me şehîd ketin. Li hemberî van hevalên me yên şehîd ketin diviyabû bersivek xurt bihata dayîn. Li ser vê bingehê 7-8 çalakî bi plankirî li dijî dewleta tirk pêk hat. Ev çalakiyên pêk hat tev bersiv bûn.

Di qada siyasî de jî di vê serdemê de pêşketinên girîng derketin holê. Gelê kurd bi coş û moralekî mezin ku ji rêbertiya xwe girt bi samîmiyetek mezin tevli pêvajoyê bû. Bi eşqeke mezin girêdana xwe ya Rêber Apo anî ziman. Nexşeriya Rêber Apo ya hate astengkirin hate fêmkirin û qebûl kirin. Di vê serdemê de gel ket nava întîfadayê. Serhildan pêş xistin. Li dijî van serhildan û pêşketinan dewlet pir ket zorê. Ev zorlêhatina dewletê pir zelal diyar bû. Dewleta tirk, hem li hundir hem ji li derve salek pir dijwar derbas kir.

Kes ne berxê ber kêrê ye.
Bêguman em hemû fedaiyên Rêber APO ne. Bêyî Rêber APO kes ne muxatabê vê pirsgirêkê ye. Dema ku em îsal li şehadetên xwe dinêrin û leşkerên tirk ku hatine kuştin dinêrin, li gorî salên borî ji nîv kêmtir in. Bêguman ev yek bi fedakariya gerîla pêk hat. Gerîla ji bo nekeve pevçûnê bi rastî jî fedakariyek pir mezin nîşan da. Ligel vê yekê operasyonên li ser me kêm nebûn û li aliyê din her roj di televîzyonan de dibêjin "Em dê wan îmha bikin" Li gorî wan qetilkirina kurdan rewa ye. Her tim xwe mafdar dibînin. Operasyonên xwe rewa û mafdar dibînin. Dixwazin her kes jî qetilkirina kurdan rewa bibînin. Li hemberî vê yekê kurdek di ber xwe bide ango gerîlayek di ber xwe bide ferman radibe. Dema ku li dijî êrîşên wan berxwedanek çêdibe jî dibêjin "Xayin pêvajoyê xira dikin" Lê li dijî vê yekê yên herî zêde aştiyê dixwazin û bingeha aştiyê ava dikin em in. Ên êrîşê me dikin ew in. Em tenê li dijî êrîşên wan xwe diparêzin. Dîsa çapemeniya tirk li hemberî vê yekê bêexlaqiyek mezin dike. Hemû kurdên kurtêlxur û hevkar li dora xwe kom kirine. Wekî bi rastî dewleta tirk mexdûr bibe didin nişan. Wekî bi rastî aştî pêk hatibe û em vê yekê asteng dikin nîşan didin. Di vê pêvajoyê de 90 hevalen me ji ber operasyon û êrîşên wan ên bê qûral şehîd ketin. Çima rastiyê nabînin.

Li gel vê yekê dîsa ji bo ev pêvajoya aştiyê serkeftî derbas bibe em di nava fedakariye pir mezin de ne. Dewleta tirk mecbûr e ji bo vê yekê ji Rêber Apo minetar be. Ev hemû bi keda Rêber APO pêş ketiye.

Di sala 2009'an de beşdabûna gerîla çawa bû? Li gorî salên berê tevlêbûn çawa bû. Di pêvajoyek wisa de tevlêbûna ciwanên kurd çiqas bi wate ye?

Di çarçoveya tasfiyekirina PKK'ê de fermandarê Artêşê Tirk, bi awayekî aşkera bi riya çapemeniyê got ku ew ê rê li pêşiya tevlêbûna gerîla bigirin. Lê dema mirov li tabloya îsal dinêre, mirov dikare bi hêsanî bibêje ku ciwanan bi pratîka xwe bersiva fermandariyê da. Ciwan ref bi ref beşdarî qada gerîla bûn. Îsal, li gorî salên borî ciwan zêde beşdarî gerîla bûn. Divê em sedema vê yekê jî bi pêvajo û geşedanên dawî ve girêbidin. Divê ev tabloya tevlêbûnê wekî encama sedema nêzîkatiya dewleta tirk a li dijî Rêber Apo û gelê kurd bê nirxandin. Ligel hemû êrîşan, dewletê tevlêbûna gerîla asteng nekiriye. Çima? Ji ber ku ciwanên kurd êdî dikarin li rastiya xwe, nasnameya xwe û namûsa xwe xwedî derkevin. Xwedî rûmet û haysiyet in. Dîsa bi çand û terbiya Rêber Apo mezin bûne. Ciwaneki ku fikr û rastiya Rêbertiyê dîtine, nikare di nava pergala Tirkiyeyê de bijî. Rêber Apo şansê azadiyê dide ciwanên kurdan. Rêber Apo riya azadiyê nişanî ciwanên kurd daye. Pratîka gerîla par nîşanî hemû cîhanê da ku ev çiya qada azadî û xwedî îradeyê ye. Derfetê jiyaneke azad li vir pêk tê. Hemû mirovên bi rûmet ji bo jiyaneke azad hilbijartina xwe bikar tîne. Dewleta tirk li gel hemû durûtiya xwe, gotinên xwe yên derew, em di pratîka wê de dibînin ku her roj ciwanên kurd rastî îşkence û kuştinan tên. Li ser navê têkoşîna bi terorê re îro bi sedan ciwanên kurd di zindanê de ne. Li ber çavên hemû cîhanê li nava kolanan dest û milên ciwanên kurd dişikîne û li nava kolanan îşkenceyê bi ciwanên kurd dikin. Li dijî ciwanan gazên kîmyewî bikar tînin. Ji vê yekê re jî dibêjin têkoşîna demokratîk.

Li çiyayê Kurdistanê her tiştê herî bi rûmet û paqij cih digire. Ger ku mirovak azadiya xwe, zimanê xwe û mafê xwe bixwaze ji ber xwestina van mafên xwe rastî îşkenceyê bê û tu rê ji wî re neyên hiştin, wê demê du rê li pêşiya wî heye. An dê koletiyê qebûl bike, an jî dê riya çiyê bigire û ji bo azadiya xwe têbikoşe. Çima? Ji ber ku li cihekî îşkence hebe, li cihê din jî azadî heye, li cihekî qetilkirin hebe û li cihê din jiyan heye. Li bajaran li gel îşkence û qetilkirinê şerê taybet jî tê meşandin. Tiryakiya serxweşiyê jî polîtîkaya dewletê ye. Dixwazin vê nexweşiyê di nava ciwanên me de belav bikin. Ji bo ciwanên kurd fihûşê jî pêş dixin. Dixwazin van polîtîkayên xwe bi televîzyon û sînemayan têxin jiyanê. Li ser vî bingehî dema ciwanên kurd fikra PKK'ê û jiyana Rêber Apo nas dikin, li dijî vê polîtikaya dewletê derkidevin û qebûl nakin. Ji bo demek demildest ji nava vê polîtîkayê derkevin dikevin nava hewildanan.

Li dijî van yekan li Çiyayê Kurdistanê jiyana herî bi rûmet û paqij heye. Hewaya wê û jiyana wê paqij e. Têkilî li ser azadiyê ava dibe. Îşkence û qetilkirin teqez tune. Ji ber vê yekê bi awayekî xwezayî ciwan hilbijartina xwe di riya derketina çiyê de dikin. Li ser vî esasî em dîsa ji Îlker Başbug û dewleta tirk re dibêjin, her çiqas hûn riya ciwanan asteng bikin û rê li pêşiya wan bigirin jî dîsa ciwanên kurd dê xwe li azadiyê bigirin. Ev rastî, rastiya xwedîderketina li nasnameyê ye. Ciwan ji bo li nasnameya xwe, azadiya xwe û rûmeta xwe xwedî derkevin dê vê riyê hilbijêrin. Li dijî vê yekê em jî dixwazin ciwanên kurd li Tirkiyeye di nava şert û mercên demokratîk de têkoşîna xwe bimeşînin. Lê mixabin li hemberî me dewletek faşîst heye. Divê em li vê ferasetê têbikoşin. Li Tirkiyeyê ciwanek ango zarokek kevirekî jî bavêje di çarçoveya têkoşînê bi terorê re tê darizandin û rastî cezayên giran tên. Mafên mirovan ê herî xwezayî axaftina bi zimanê xwe ye. Ji bo kurdan ev maf jî qedexe ye. Bi kurtasî ji bo kurdan koletî, mirin û bindestiyê dixwazin. Lê em vê yekê ji bo pêşeroja ciwanên kurdan qebûl nakin.

Rast e sala 2009'an tevlêbûna gerîla baş bû, lê ev yek qet ne bes e. Divê her kurd xwe berpirsiyariyê azadiyê bibîne. Divê xwe berpirsiyariya azadiya Rêber Apo û azadiya gelê kurd bibîne. Hemû gelan bedel daye. Di cîhanê te tu welatî bêyî ku bedel bide azad nebûye. Bêguman divê herî zêde jin û ciwan ji bo azadiyê bedel bidin. Ji bo vê yekê jî divê keç û xort di nava refên Hêzên Parastina Gel de cihê xwe bigirin. Ji sala 2009'an heta niha pêşketinên erênî pêk hatin, lê divê em di sala 2010'an de parastina kurdan hîn xurtir û mezintir bikin. Divê hemû ciwan guh bidin bangawaziyê û beşdarî nava refê azadiyê bibin. Divê em karibin bi deh hezaran ciwanan beşdarî artêşa gelê kurd a rizgariyê bikin. Dikarin hem di nava HPG'ê de hem jî dikarin di nava parastina xweyî de cih bigirin. Divê hebûna xwe û têkoşîna xwe ya azadiyê nîşanî hemû cîhanê bidin.

Em HPG'ê tenê wekî hêza li çiyê nabînin. Em ciwanên kurd ên rastî zilmê û îşkenceyê tên wekî endamekî HPG'ê dibînin. Bêguman bi kevir û beran, bi molotofan bersiv didin û di ber xwe didin, lê belê ev yek tenê têr nake. Mixabin dewleta tirk ji van rê û rêbazan fêm nake. Şehîdê me yê dawî hevalê Aydin, ji bo mafê xwe yê demokratîk dixwest, dewleta tirk ew qetil kir. Li hemberî dewleteke ku tu mafê te nas neke û te li hemberî xwe wekî dijmin bibîne tu rê û rêçikê te ji derketina çiyê zêdetir namîne.

Wekî hûn jî zanin, serhildanên ku di salên 90'î de li Kurdistanê pêk hatin, sal bi sal belav bûn. Bi şehîd ketina Vedat Aydin re berxwedana Amedê gihîşt asta herî jor. Bi vê berxwedanê çanda berxwedan û serhildanê li Kurdistanê pêş ket. Di salên dawî de gelê kurd di çarçoveya paradîgmaya Rêber Apo de berxwedanek ku li cîhanê mînaka wê tune nîşan dide. Bi salan e gelê me li ser piyan e. Di çarçoveya hemleya Êdî Bes e de xwe li dora Rêber Apo kiriye xelek û bi kampanyaya Rêber Apo îradeya min a siyasî ye li Serokê xwe xwedî derketin. Bedelên vê berxwedanê pir mezin bûn. Di meşa Gemlîkê û meşa Amarayê de bedel hatin dayîn. Meşa Katoyê pêk hat. Gel, li dijî operasyona xwe kir xelek û li dijî operasyonan derket. Xwe li hemberî operasyonan kir mertal. Bi avêtina Rêber Apo ya Çala Mirinê û girtina DTP'ê li Kurdistanê întîfada pêk hat.

Ev mehek e li hemû bajaran gelê kurd ji zarokan heta mezinan hemû li ser piyan e. Mirov li hemberî berxwedanek bi vî rengî, li hemberî heyecan û îradeyek bi vî rengî her wiha li hemberî bîr û baweriyek bi vî rengî dibe heyran. Divê mirov li hemberî vê yekê bi hurmet be. Bi rastî jî di hemû welatên cîhanê de tu gelî bi qasî gelê kurd di salên dawî te berxwedanek bi vî rengî pêk neaniye. Hesasiyeta ji bo gerîla û Rêber Apo di xeta pakrawaniyê de tê meşandin. Gelê kurd bi vê berxwedana xwe peyamek girîng dide cîhanê.

Gelê kurd vîna xwe ya siyasî di hilbijartinê de wekî referandûmekê diyar kir. Li dijî îşkenceya li hemberî Rêber Apo seknek bi rûmet û hesas nîşan da. Nivîskarek dibêje "Rêber Apo bi bapêşê bikeve hemû gelê kurd bi bapêşê dikeve" û girêdana gelê kurd a bi Rêber Apo re tîne ziman. Gelê kurd bêhna xwe ji Îmraliyê dide û distîne. Gel ev peyam bi awayekî zelal û xurt nîşan da. Ji ber vê yekê em gelê xwe pîroz dikin. Ji ber ku Rêber Apo gelê kurd ji tunebûnê derxist asta hebûnê û ruh da gelê kurd, îro gelê kurd li vîna xwe xwedî derdikeve. Ji ber vê yekê em jî hem Rêber Apo û hem gelê kurd pîroz dikin. Her ku gelê kurd rêbertiya xwe nas dike û fêm dike, bêtir xwe li dora wî dike xelek û li rêbertiya xwe xwedî derdikeve. Wî diparêze. Di cîhanê de tu mînakeke bi vî rengî tune. Li ser vê bingehê em hemû kesên di nava vê têkoşîn û berxwedanê de cih digirin bi rêzdarî silav dikin.

Bedelên hatine dayîn pir bi qîmet û bi wate ne. Di serî de rêheval Aydin, em hemû rêhevalên xwe yên ku di van berxwedanan de şehîd ketin, ji Aydin heta Vedat Aydin, em bi hezaran şehîdên xwe bibîr tînin. Em careke din dilsoziya xwe ya bi şehîdên xwe re tînin ziman. Em şopdarên doza wan in. Dîsa dayikên kurd ên pakrewan ku di vê berxwedanê de cih digirin, heyecaneke mezin diafirînin. Dayikek 70 salî ku wekî ciwanekî bi coş û berxwedanek mezin beşdarî çalakiyan dibe ji bo me rûmet û serbilindiyek e. Em wateyek pir mezin didin berxwedana gelê me ya li hemberî tang, panzêr û bombeyên gazê. Em hemû çalakgerên di nava berxwedanê de wekî fermandarekî ji xwe re dibînîn û dinirxînin. Ew her yek ji wan wekî fermandarekî yekîneyên HPG'ê ne. Ew generalên HPG'ê ne. Em li ser vî bingehî dîsa berxwedana gelê xwe silav dikin. Ev berxwedanên pîroz in. Her çiqas li ser gelê me îşkence û zilm hebe jî dîsa îradeya gelê me ya azad dê bi ser bikeve. Ji ber ku gelê me mafdar e.

Riya me bi fikr û ramanên Rêber Apo ronî bûye. Berxwedana şehîdên me jî bûye wekî meşaleyekê li pêşiya me. Ji ber vê yekê tu astengî li pêşiya gelê me gerek nebe asteng. Em jî wekî gerîla em dê bibin bersivên êrîşên li dijî gelê xwe. Jixwe navê HPG'ê Hêzên Parastina gel in. Her êrîşek li dijî gelê me û rêberê me ji bo me mafê parastin û bersivdayinê çêdibe. Çalakiyên HPG'ê yên sala 2009'an tev asta bersivdayinê de bûn. Bila kes hesabên şaş neke. Ger ku tiliya zarokekî kurd jî xwîn bibe, bila her kes baş zanibe ku dê teqez hesap bê pirsîn. Ev yek peyvira me ye. Ger ku di vî alî de kêmasiyên me hebin, em lêborîna xwe ji gelê xwe dixwazin û em rexnedayina xwe didin. Lê bila bê zanîn hesabpirsîna êrîşa li dijî gelê me û rêberê me peyvira me ye. Ger ku helwesta dewletê ya li hemberî çalakiyên demokratîk baş bibe em dê vê yekê bişopînin. Na ger ku dewlet bi êrîşên mezin biçe ser gelê me û ciwanên me, em jî dê bersiva vê yekê bidin. Xwîna Aydin li erdê namîne. Em serhildanên çar aliyê Kurdistanê û dîsa berxwedanên li zindanên Îran û Sûriyeyê pir bi wate dibînin. Em wan pîroz dikin û silav dikin. Di nava gelê me de çandeke serhildan û berxwedanê ava bûye. Bila her kes zanibe êdî kes nikare wekî berê nêzîkî kurdan bibe. Li hemberî her êrîşê gelê kurd dê bi dar û bêran bersivê bide.

Rêber Apo xeta kurdan a sor e
Çavdêrekî ji rêzê, berxwedana gelê me ya di demên dawî de bibîne, dê bibîne ku Rêber APO ji bo gelê kurd çiqas pîroz e. Rêber Apo nûnerê hemû nirxê gelê kurd e. Dîsa ji bo gelê kurd xeta sor e. Damara gelê kurd a jiyanê Rêber Apo ye. Bêhna xwe ji wî didin û distînin. Divê hem Tirkiye û hem jî hemû cîhan vê yekê wisa zanibe û qebûl bike. Tevgêra me berê tespîtek kiribû; gotibû Azadiya Rêberê me azadiya Kurdistanê ye. Çima? Ji ber ku dema gelek azad bû, rêberê wî nikare dîl di zindanan de bijî. Sedema hebûna gelê kurd Rêber Apo ye. Kesên Rêber Apo avêtin çala mirinê û li Rêber Apo îşkenceyê dikin, ji kurdan re bêjin "Em dê we azad bikin û pirsgirêkê çareser bikin" jî ev xapandin û durûtî ye.

Azadiyek bi vî rengî azadiyek sexte ye. Ev koletî bi xwe ye. Gelê kurd bi salan e bi azadiya sexte û bi koletiyê hate xapandin. Ji ber vê yekê hemû nirxên gelê kurd di şexse Rêber Apo de li hev kom dibin.

Rêber Apo ev yek pêşxist û ruh da kurdan. Ji ber vê yekê polîtîkaya dewleta tirk a li hemberî gelê me û rêberê me pir zelal e. Rastî û durûtiya wan, bi polîtakên li dijî rêberê me diyar dibe. Ger ku dewlet bi rastî çareseriyê dixwaze divê nêzîkatî û helwesta xwe ya li hemberî rêberê me jî li gorî wê yekê diyar bike. Ger ku bixwaze gavan bavêje divê berî her tiştî şert û mercên rêberê me baş bike û daxwazên wî bi cih bîne. Dinya tev vê yekê zanin. Hikûmeta tirk jî vê yekê zanin. Dewleta tirk, dixwaze di şexsê Rêberê me de gelê kurd dîl bigire. Armanc û hedefa nêzîkatiya li dijî Rêberê me teslîmiyet e. Avêtina Çala Mirinê û ligel nexweşiya wî nêzikatiya bi vî rengî daxwaza teslîmiyetê ye. Ji bilî vê yekê tu wateya wê tune. Ev nêzîkatiya li dijî Rêberê me berî her tiştî bêhurmetiya li dijî gelê me ye. Tenê wateyek gotina aştî û biratiyê heye. Ew yek jî durûtiya wan e. Dibêjin em alîgirê çareseriyê ne. Lê li kurdan neheqiyê dikin. dixwazin kurd teslîm bibin. Di cîhanê de kesê vê helwesta li dijî kurdan fêm neke tune. Ji bo mirov nêzîkatiya dewleta tirk a li dijî Rêber Apo qebûl bike divê kole be. Divê teslîm bibe û divê ehmeq be. Ji bilî vê yekê ne pêkan e ku mirov vê helwestê qebûl bike. Ji vê yekê jî xuya dibe ku Erdogan û hikûmeta xwe durû ye. Hikûmeta AKP'ê kurdan dixapîne û neheqiyê li kurdan dike. Ji ber vê yekê jî divê hikûmeta Erdogan û dewleta tirk vê yekê baş zanibe. Dema ku der barê Rêber Apo de siyasetê diyar dike divê hezar carî bifikire.

Her kurdekî bi rûmet dê êrîşa li dijî Rêber Apo li dijî xwe bibîne û li gorî wê tevbigere. Dê bersiva pêwîst bide. Em gerîla û HPG jî bi felsefeya Rêber Apo hatin heta îro. Ji ber vê yekê xwedîderketina li Rêber Apo deynê namûsê ye. Em xwe ji vê rewşa Rêbertiyê berpirsiyar dibînin. Ji bo vê yekê pêdivî bi ferman û talîmatê tune. Her gerîlayekî bi çek divê karibe bibe bersiv. Ji ber vê yekê divê dewleta tirk baş hesabê vê yekê bike. Îro bi hezaran gerîlayen HPG'ê fedaiyên Rêber Apo ne.
 
Talîmata vê yekê Rêber Apo nade. Em li ser navê xwe û ji bo xwe vê çalakiyê pêk tînin. Ji bo vê yekê qet pêdivî bi ferman û talîmatê tune. Her yekîneyên HPG'ê divê karibe li hemberî êrîşa li dijî Rêber Apo têkevin nava tevgerê û çi pêwist be bikin. Ger ku îro bi dehan çalakiyên mîna Reşadiye pêk nayên, gelek bandora Rêbertiya me li ser vê yekê heye. Li ser vî esasî li ser Rêbertiya me gelek lîstikên qirêj têne lîstin. Dema mirov li çapemeniya tirk temaşe dike, mirov poşman dibe. Ji ber ku tu têkiliya wê û exlaq û mirovahiyê bi hev tune. Pirsgirêkê dikin pirsgirêka odeyê. Lê Rêberê me ev 11 sal in di nava şert û mercên giran de dijîn û têkoşîna aştiyê dide. Berxwedanek mezin da. Bi vê nêzîkatiyê li dijî Rêbertiya me û gelê me bêhurmetiyek mezin nîşan dide. Pirsgirêk nêzîkatiya nirxên gelê kurd e. Gotina wan a hewildana çareseriya pirsgirêka kurd avêtina kurdan a Çala Mirinê ye. Ev yek qet nayê qebûlkirin. Tenê temînatek aştî û biratiyê heye. Ew jî Rêber Apo ye. Heta ku Rêber Apo nebe ne aştî dibe ne jî biratî dibe. Ji ber van hemûyan divê hikûmeta tirk û dewleta tirk hesabê van baş bike û baş bifikire.

Di sala 2009�an de hin nîqaşên ji bilî we yên ji bo bêçekirina gêrîlayan çê bûn. Di vî warî de li gorî we rol û mîsyoneke çawa ji bo gêrîlayan hatiye dayîn? Divê ku ji çalakiyên vê demê yên wekî ya li Tokatê çi bê fêmkirin?

 Hêzên me yên li Karadenizê, çalakiya li Reşadiyeyê bi însiyatîfa xwe pêk anîn. Hêzên girêdayî HPG�ê di vî warî de bi fermanên navendî tevdigerin. Wekî ku me gaveke din jî anî ziman, xetên me yên sor hene. Di rewşên wiha de sekna otonom a hêzên me dikevin dewreyê. Dema ku êrîşeke ya li dijî wan an jî Serokatî û gel hebe, ew mafê wan ê bersivandina êrîşan heye. Di peymanên navneteweyî de jî ev maf hatiye pejirandin û rewa hatiye dîtin. Em ji vê yekê re dibêjin parastina rewa û hemû cîhan jî wiha dinirxîne. Di vê demê de li Gabarê yek, Cûdiyê 2 û li Zagrosê jî hevaleke me şehîd ketin. Dîsa di serhildana Amedê di hevalê Aydin şehîd ket. Ew welatparêzekî me yên ku mafên xwe yên jiyanê dixwest bû. Bi guleya polîsan şehîd ket.

Dîsa îşkenceyên dewleta tirk a li dijî Serokatî hebû. Ev pêkanîn, di nav hêzên me yên Karadenizê de atmosfereke hestî afirand. Ew jî di vî warî de çalakiyeke pêk anîn. Em vê çalakiyê wekî bersivdayineke êrîşên dewleta tirk dinirxînin. Em di nav sekneke ku pêvajo û aştiyê sabote dikin de nîn in. Me vê yekê ji hemû cîhanê re îlan kir. Divê ku kesên me rexne dikin baş bizanibin ku; dewleta tirk tu caran bersiveke neda biryarên me. Û bi êrîşan bersiv dan biryarên me. Serokatî di sala 1999�an de pêvajoya agirbest û paşvekêşînê da destpêkirin. Di vê pêvajoyê de nêzî 150 hevalên me şehîd ketin. Em jî weke Hêzên Parastina Gel, ji meha adarê û vir de li gorî vê biryarê tevgeriyan. Me çend pêngavên ku mirov dikare wekî bersiveke binirxîne avêtin. Lê dewleta tirk li dijî ev biryarên me bi dehan operasyonên leşkerî li dar xistin. Me biryara bêçalakîtiyê girtiye û ji bo ku em nekevin pevçûnan fedakariyeke mezin dikin. Dîsa jî êrîş dikin, hevalên me şehîd dixin û ji tu kesî deng dernayê. Û bi ser de şehîdketina hevalên me, ji xwe re wekî xwenîşandaneke hêza xwe bi nav dikin. Vê yekê weke mafekî xwezayî dibînin.

Ew qas êrîş dibin û ji me re jî dibêjin ku bila em bêdeng bimînin. Tu kesekî derneket û negot da ku çima ew qas operasyon çêdibin. Di şerên nav eşîretan de jî dema ku aliyek dev ji şer berdide, aliyê din ji ber şermê be jî şer radiwestîne. Lê ev yek di Artêşa Tirk de tune ye. Ew, bêrûmetiyê hêjatir dibînin. Gerîlayên me di pozîsyona parastinê de ne lê dîsa jî êrîşên li dijî wan berdewam dikin. Divê ku kesên li ser çalakiya Tokatê şîrove dikin, bibînin ku li Cûdiyê şehîdên me li pey erebeyan di erdê re kaş dikin. Li Tokatê erebe diqelibe û 3 leşker birîndar dibin. Hêzên me dikarin wan bikujin lê ew wan nakujin. Ji bo kesên sivîl zirarê nebînin, leşkeran nakujin. Lê Artêşa Tirk wiha nîne. Cenazeyên şehîdên me li pey erebeyan di erdê re kaş dikin. Em bi artêşeke wehşî re rû bi rû ne. Hê jî dibêjin ku xwe neparêzin. Me, wekî aliyê ku pêvajoyê xira dike nîşan didin. Ev durûtiyeke gelek mezin e. Di vê demê de 90 hevalên ne şehîd ketin. Kesên ku me rexne dikin, divê berî her tiştî bi edalet bin. Aliyê mexdûr gelê kurd e. Hemû mafên gelê kurd hatiye desteserkirin. Gelê kurd li dijî van êrîşan xwe diparêze lê ew hê jî gelê kurd wekî sûcdar û aliyê ku pêvajoyê xira dike nîşan didin. Bila artêşa tirk bêje ku �em agirbestê îlan dikin� heke ku em guleyeke jî li dijî wan biteqînin, bila bên hesab bipirsin. Bila tevli pêvajoyê bibin, operasyonan rawestînin heke ku em li dijî wan guleyeke jî biteqînin bila bên hesab bipirsin. Em êdî çi bikin? Em li ser çiyayê Cûdî ne, tên û dixwazin ku me bikujin. Êrîşê me dikin. Heke ku ev yek pêk bên em dê çi bikin? Di vê rewşê de pêvajo mêvajo namîne. Her wiha dîsa pêvajo bi aliyeke ve nayê meşandin. Heke ku mêranî hebûya, dema ku aliyeke agirbestê îlan kir, dê aliyê din jî agirbestê îlan bikira. Em fedakariyên mezin dikin lê ew dîsa jî êrîşê me dikin. Em dibêjin agirbest, ew ev banga me bi operasyonan dibersivînin. Em vê yekê qebûl nakin. Heke ku êrîşên bi vî rengî pêk bên, em ê jî bersiva xwe bidin. Ev yek mafê me yê xwezayî ye. Divê ku ev çalakî jî wiha bê nirxandin.

�Em berxwedana gelê xwe silav dikin�.
Sala 2009�an ji bo kurdan salake girîng bû. Em berxwedana gelê xwe pîroz dikin. Dîsa em di şexsê hevalê Aydin û şehîdên Amarayê, hemû şehîdên xwe bi rêzdarî bi bîr tînin.Dîsa em di bin ala HPG�ê de, di şexsê  hevalê Hemze, Şervan Sason, Celal, Bêrîtan, Sema, Elî û Rizgar de hemû şehîdên 2009�an bi bîr tînin. Em soza xwe ya têkoşînê û sozên wan bi cih tînin. Dê çek û têkoşîna wan li erdê nemîne. Wiha dixuye ku dê bibe saleke girîng û bi tevger. Dîsa lêgerînên dewleta tirk ên ji bo îtîfaqan heye. Em dixwazin careke din bi bîr bixin ku ji bo tasfiyekirina tevgera me ya azadiyê bi Amerîkayê re îtîfaq kiribû. Dixwaze ku ji Israîlê balafirên sîxur bistîne. Dixwaze ku bi têkiliyên xwe yên bi dewleta Sûriye û Iraqê re bi pêş bixe û vê yekê jî di ser dijminatiya kurd de dike. Dîsa rûyê rastîn ên AKP�ê jî careke din wekî partiyên faşîst MHP û CHP�ê derkete holê. Wekî ku tê zanîn her roj êrîşên li ser gelê kurd berdewam dikin, li dijî siyasetmedarên kurd heqaret bi pêş dikevin. Jixwe artêş jî xwe ji bo operasyonên mezin amade dike. Divê ku gelê me amadekariyên mezin ji bo 2010�an bike. Ciwanên kurd bi berpirsyariyeke dîrokî re rû bi rû mane. Divê ku asta serhildanan bilind bikin asta herî jor. Em jî weke HPG�ê hedefên me yên mezin ji bo 2010�an hene. Em dê zêdetir mezinbûnê ji xwe re esas bigirin. Pir baş tê zanîn û her roj di çapemeniyê de jî cih digire, ji bo tasfiyeya me planên mezin tê kirin. Van planan bi awayekî vekirî nîqaş dikin. Wekî ku derket holê, ji �pêşîlêvekirinê� tasfiyeya Tevgera Azadiya Kurd û komkujiya kurdan derket. Divê ku em jî xwe li dijî van planan biparêzin. Derfet û hêza me ji hemû deman zêdetir e. Tecrubeya bi dehan salan heye. Dîsa felsefeya Serokatiyê me riya me ronî dike. Bîranînên şehîdên me yên leheng, têkoşîna me bi hêztir dike. Planên me yên ji bo sala nû hene. Em tenê nafikirin ku xwe di warê hejmariyê de zêde bikin. Ev yek jî heye lê tiştê esas ew e ku em ji aliyê taktîkan ve jî gerîlayan xurtir bikin. Ev yek rastiyeke ku gerîlayên di taktîk û teknîk de pispor be, dê bi ser bikeve. Em xetên fermandariyê yên Egîd, Adil û Nûda ji xwe re weke esasa jiyanê dinirxînin. Divê ku perwerdehiyên wan bên zêdekirin. Em hewl didin xwe ku bi her awayî, sala nû bi hêz pêşwazî bikin. Baweriya gelê me ya ji me re tam e. Em careke din xwedî derketina li şehîdan û gêrîla û berxwedana gelê xwe silav dikin.

Hêza me ya vê demê ji hemû deman zêdetir e. Di holê de tecrubeya 25 salan heye. Xwestekên bi hezaran ciwanên kurd ên ji bo tevlibûna refên gerîlayan heye. Gerîla ne tenê li çiyayên Kurdistanê, li her derê Tirkiyeyê cih digire. Em dê hewl bidin xwe li her derê Kurdistan û Tirkiyeyê gelê xwe biparêzin û êrîşên dijmin bibersivînin. Me konferansa xwe ya 5�emîn li ser van rastiyan pêk anî. Em perwerdehiyên xwe di vî warî de didomînin.