Bir ayı aşkın bir süreden sonra avukatlarıyla görüşebilen Kürdistan Demokratik Konfederalizm Önderi Abdullah Öcalan, birçok önemli konuda görüş belirtse de asıl üzerinde durduğu konuların başında Demokratik Konfederalizm gelmektedir. Demokratik Cumhuriyet'in tamamlanması olarak tanımladığı bu projenin yeterince anlaşılmadığını, Türkiye'deki aydınların bunu yeterince tartışmadığını ve dolayısıyla topluma taşırılamadığının altını çiziyor.

Gerçi Newroz'da da görüldü, halk bu projeyi daha ilk gün büyük bir coşkuyla selamlayarak, bunun sloganlarını haykırıp, bayraklarını dalgalandırdı. Halen de halkın bu hayecanı sürmektedir. Ancak bu işin bir boyutu. Asıl önemli olan ve Öcalan'ın da önemle üzerinde durduğu husus, çeşitli çevrelerin bu porojeye olan yaklaşımlarıdır. Kuşkusuz objektif olarak geliştirlen eleştirilere kimsenin itirazı olamaz ve bu gereklidir de, ancak eleştirmek kadar sahip çıkmak, topluma mal etmek ve uygulanması için çaba içerisinde olmak da demokratik bir görevdir. İşte eksik olan ve sitem duyulan işin bu yönüdür.
Resmi çevrelerin yaklaşımı zaten ortadadır. Daha ilk gün bayrak porovakasyonuyla cevap vardiler. Ardından gelişen linç girişimleri ve halen sürmekte olan askeri operasyonlar derin devletin Demokratik Konfederalizm'e olan yaklaşımını ifade etmektedir. Özellikle Türk Genelkurmayının nasıl bir dıştalanma siyaseti içierisinde olduğu biliniyor. Gerek Newroz sonrası yayınlanan bölücü bildiri ve gerekse de sürdürülen operasyonlar bu siyasetin açık ifadesi olmaktadır. Dolayısıyla bu çevrelerden olumlu bir yaklaşım zaten beklenilemez. Bunun içindirki Öcalan bu son görüşmesinde "Uzun süredir görüşmeler olmadı. Bakalım nereye gidecek? Görüştürülmememiz siyasal gelişmelerle yakından bağlantılı" diyor.
Ağır tecrit koşullarına rağmen her anını halkların demokratik birliğine ve toplumun bilinçlenmesine adayan Kürdistan Demokratik Konfederalizm Önderi Abdullah Öcalan, Türkiye'de geliştirilen milliyetçiliğe dikkat çekerek şu değerlendirmeyi yapıyor: "Şimdi söyleyeceğim şeyi iyi yazın: Vardığım nokta günümüz iktidarı eşittir, topluma karşı savaş. Günümüz açısından başka türlü iktidarın anlamı yok. Buna benzer bir cümle daha söyleyeyim; burjuva iktidarı veya mevcut iktidar eşittir ulus-devlet, ulus-devlet de eşittir, özellikle 20'nci yüzyılın ikinci yarısından itibaren atom bombası, halklar açısından kültürler açısından. En son bunu Irak'ta gördük, ABD sonunda müdahale etti. Demokratik konfederalizm ulus-devletle özdeşleştiriliyormuş. Ulus devleti çağrıştırdığı tartışmaları varmış. Demokratik konfederalizm, tam tersine milliyetçiliğin panzehiridir. Ayrıca özellikle devlet tarafından demokratik cumhuriyet tezinden vazgeçme ve yeni bir strateji değişikliğine gitme şeklinde yorumlanmış. Devlet de öğrenecek, yeni yeni kavramaya çalışıyor, tabi anlayamıyorlar tartışacak profesörü yok, aydını yok. Herkes şoke oldu değil mi? Yalnız onlar değil siz de anlamadınız. Yalnız Kürtler için de söylemiyorum. Kavrayamamışlar."
Sonuç itibarıyla, bu porojenin bölge halkları açısından uzun vadeli bir seçenek olduğu gayat açıktır. Önemli olan toplumun tüm kesimleri tarafından bunun anlaşılması ve kavranılmasıdır. Burada da görev öncelikli olarak toplumun aydınlanması ve demokratikleşmesi karşısında sorumluluk duyması gereken aydınlara düşmektedir.